UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

wierny II

I

rzeczownik

Chronologizacja

Zob. wierny I.

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. wierny
wierni
ndepr
wierne
depr
D. wiernego
wiernych
C. wiernemu
wiernym
B. wiernego
wiernych
N. wiernym
wiernymi
Ms. wiernym
wiernych
W. wierny
wierni
ndepr
wierne
depr

Inne uwagi

Zwykle lm

Pochodzenie

Zob. wierny I, wiara

Definicja

człowiek wyznający jakąś religię

Noty o użyciu

W odniesieniu do kobiet używa się wyrazu wierna.

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Religia – kościół osoby związane z religią i kościołem

Połączenia

  • wierni zmarli
  • wierni i księża
  • modlitwa; pobożność wiernych
  • kościół pełen wiernych
  • błogosławić, pobłogosławić wiernych
  • mówić do wiernych

Cytaty

Często podczas mszy zdarza się, że z powodu tłoku i ścisku jakiś wierny zasłabnie i trzeba go wynosić na zewnątrz.

źródło: NKJP: (jk): Warsztat pracy księdza, Gazeta Radomszczańska, 2009-07-29

Po nabożeństwach wierni śpiewają współczesne kolędy, które są traktowane jako forma modlitwy.

źródło: NKJP: Małgorzata Iskra: Palmowa choinka, Gazeta Krakowska, 2007-12-21

Wszyscy wierni modlą się przed czterema ołtarzami, przy każdym czytany jest fragment Ewangelii. Wreszcie na zakończenie ksiądz błogosławi wiernych Najświętszym Sakramentem, umieszczonym w monstrancji.

źródło: NKJP: Ewa Drzazga: Jak sekretarz na procesji nogę podkładał, Dziennik Łódzki, 2006-06-09

Data ostatniej modyfikacji: 17.05.2018
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json