1845,
Iwan Wahyłewycz, Grammatyka języka małoruskiego w Galicii, books.google.pl
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
n2
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
kobylisko
|
kobyliska
|
|
| D. |
kobyliska
|
kobylisk
|
|
| C. |
kobylisku
|
kobyliskom
|
|
| B. |
kobylisko
|
kobyliska
|
|
| N. |
kobyliskiem
|
kobyliskami
|
|
| Ms. |
kobylisku
|
kobyliskach
|
|
| W. |
kobylisko
|
kobyliska
|
|
przest.
ekspresywnie o kobyle - samicy konia
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat zwierząt
zwierzęta domowe i hodowlane
|
Przydzielono mi klacz, która nazywała się „Ofelia”, bułane, poczciwe kobylisko.
źródło: Stefan Eichler: Z trudu naszego i znoju, 2005 (books.google.pl)
|
|
Nędzne kobyliska z wystającymi żebrami obojętne już były na baty furmanów i na zniecierpliwione nawoływania pasażerów.
źródło: Kalman Segal: Dolina zielonej pszenicy, 1964 (books.google.pl)
|
Data ostatniej modyfikacji: 09.11.2022
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json