UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

kwitariusz

Chronologizacja

1851, Odezwa Towarzystwa Historycznego Polskiego do współziomków o Bibliotece Narodowej w Paryżu, books.google.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m3

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. kwitariusz
kwitariusze
D. kwitariusza
kwitariuszy
C. kwitariuszowi
kwitariuszom
B. kwitariusz
kwitariusze
N. kwitariuszem
kwitariuszami
Ms. kwitariuszu
kwitariuszach
W. kwitariuszu
kwitariusze

Definicja

zbiór pustych blankietów na kwity w formie zeszytu, z którego można je łatwo wyrywać

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Funkcjonowanie państwa urzędy i ich funkcjonowanie

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Biznes funkcjonowanie firm i przedsiębiorstw

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Praca materiały i narzędzia pracy

Relacje znaczeniowe

hiperonimy:  blok

Cytaty

Sprawił sobie teczkę ze świńskiej skóry, w której trzymał kwitariusz i kilka kopiowych ołówków.

źródło: NKJP: Olga Tokarczuk: Prawiek i inne czasy, 1996

Kwit wpłaty z kwitariusza powinien zawierać dane umożliwiające identyfikację dokumentu wpłaty, dane podatnika i wysokość kwoty wpłaty.

źródło: NKJP: Zalety kwitariusza, Dziennik Polski, 2001-05-26

Strażnicy stali się w tym przypadku inkasentami upoważnionymi uchwałą Rady Miejskiej. Otrzymali kwitariusze i ich zadanie polegało wyłącznie na poinformowaniu o konieczności zapłaty oraz wypisaniu blankietu i pobraniu pieniędzy.

źródło: NKJP: Marcin Twaróg: Haracz dla urzędu, Trybuna Śląska, 2003-04-24

Data ostatniej modyfikacji: 30.05.2019
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json