UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

koniarz

Chronologizacja

1565, SPXVI

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. koniarz
koniarze
ndepr
koniarze
depr
D. koniarza
koniarzy
C. koniarzowi
koniarzom
B. koniarza
koniarzy
N. koniarzem
koniarzami
Ms. koniarzu
koniarzach
W. koniarzu
koniarze
ndepr
koniarze
depr

Pochodzenie

Zob. koń

Definicja

osoba, która bardzo lubi konie, zna się na nich i uwielbia się nimi zajmować, troszcząc się o nie lub hodując je

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK I PRZYRODA ➔ Świat zwierząt ➔ hodowla i opieka nad zwierzętami; człowiek wobec zwierząt

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA ➔ Czas wolny ➔ hobby i zainteresowania

Relacje znaczeniowe

hiperonimy:  miłośnik

Połączenia

  • prawdziwy, zapalony koniarz
  • być koniarzem

Cytaty

W stadzie był jeszcze kiedyś ogier w sile wieku. [...] Wylewu krwi do mózgu dostał. Po zastrzyku przetrwał jeszcze do rana następnego dnia - opowiada koniarz.

źródło: NKJP: (sem): Menażeria studniarza, Nowiny Raciborskie, 2002-02-13

Jeśli koń został kupiony przez prawdziwego koniarza, właściciel odwiedza go często, czasem codziennie.

źródło: NKJP: Wojciech Markiewicz: Koń polski, Polityka, 2009-10-03

W niedzielę, 23 czerwca na stadionie w Mieścisku odbyła się IV Powiatowa Wystawa Koni Hodowlanych, w której uczestniczyli koniarze z kilku powiatów.

źródło: NKJP: WAP: Wągrowiec Chodzież, Gazeta Poznańska, 2002-06-25

Data ostatniej modyfikacji: 16.07.2019
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json