UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

kokieta

Chronologizacja

1811, SL

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. kokieta
kokiety
D. kokiety
kokiet
C. kokiecie
kokietom
B. kokietę
kokiety
N. kokietą
kokietami
Ms. kokiecie
kokietach
W. kokieto
kokiety

Pochodzenie

Od: kokietka

Definicja

kobieta, która zachowuje się i rozmawia w sposób, który ma wzbudzić zainteresowanie i sympatię osoby płci przeciwnej, jednak jest z tego powodu postrzegana negatywnie

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA Określenia fizyczności człowieka płeć

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA Budowa i funkcjonowanie ciała ludzkiego seksualność

Połączenia

  • podstarzała kokieta

Cytaty

Akcja [...] dzieje się wśród angielskich wyższych sfer, gdzie z wizytą gości młoda amerykańska purytanka, panna Hester [...]. Między bezpośrednią Amerykanką a podstarzałymi kokietami [...] dochodzi do ostrej wymiany zdań, w trakcie której Angielki okazują się obłudne i zepsute, zaś Amerykanka szlachetna i uczciwa.

źródło: Internet: encyklopediateatru.pl

[...] kiedy go poznałem, był już podstarzałym człowiekiem i zapewne tu i ówdzie siwy włos się przebijał, więc starannie włosy farbował, brwi czernił i różował się jak wielkoświatowa kokieta.

źródło: Kazimierz Chłedowski: Pamiętniki, 1951 (books.google.pl)

Osobiście miałem słabość do nieśmiałych kobiet. Gdyby moja towarzyszka nie wymyśliła sobie roli doświadczonej kokiety, może coś by z tego wyszło.

źródło: Katarzyna Rupiewicz: Redlum, 2016 (books.google.pl)

Data ostatniej modyfikacji: 13.12.2019
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json