UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

kmin

Chronologizacja

2 połowa XVII w., Kart XVII-XVIII

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m3

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. kmin
kminy
D. kminu
kminów
C. kminowi
kminom
B. kmin
kminy
N. kminem
kminami
Ms. kminie
kminach
W. kminie
kminy

Inne uwagi

Zwykle lp

Pochodzenie

zach. psł. kъminъ

z st.-w.-niem. kumīn 'kminek'

Wyraz zapożyczony do pol. ze st.-w.-niem., a tam z łac. cumīnum i dalej z gr. kýminon, a to ostatecznie ma pochodzenie orientalne, jak sama przyprawa.

1.a roślina

Definicja

bot. 
roślina o pierzastych liściach, białych lub czerwonych kwiatach i charakterystycznych podłużnych owocach, których - po wysuszeniu - używa się jako przyprawy

Noty o użyciu

Pełna nazwa to: kmin rzymski.

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK I PRZYRODA Świat roślin rośliny uprawne

Relacje znaczeniowe

synonimy:  kumin
hiperonimy:  roślina

Cytaty

Na ugorze przed nimi stały wysokie jak palmy krzaki dzikiego kminu.

źródło: NKJP: Tadeusz Konwicki: Bohiń, 1987

[...] Reynevan rozgarnął stopą obrastające podstawę krzyża chwasty, przeszedł się skrajem drogi. Szybko i bez trudności znalazł to, czego szukał. Pierzasty łąkowy kmin, obsypany różowymi kwiatuszkami zagorzałek, wilczomlecz.

źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002

Odesłania

Zob. też:

kmin rzymski

1.b przyprawa

Definicja

kulin. 
przyprawa otrzymywana z suszonych owoców kminu, charakteryzująca się intensywnym, słodko-ostrym smakiem

Noty o użyciu

Pełna nazwa to: kmin rzymski.

Kwalifikacja tematyczna

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Jedzenie i jego przygotowanie przyprawy, smaki

Relacje znaczeniowe

synonimy:  kumin
hiperonimy:  przyprawa

Cytaty

Zapach kminu ulatywał z fartucha piekarza. Śmiał się: „Laban sprzedaje, Laban piecze, Laban w oczach klientów rozczynia chleb!”

źródło: NKJP: Bogdan Wojdowski: Chleb rzucony umarłym, 1971

Wszystkie orientalne przyprawy nazywano korzennymi, po szwedzku − pieprzowymi. Jednak był na nie spory deficyt, gdyż musiały być transportowane do Europy drogą morską. Dotyczyło to takich przypraw jak: wanilia, kmin, imbir, cynamon, gałka muszkatołowa czy papryka.

źródło: NKJP: Magda Brzeska (współpraca Kalina Wojciechowska): Święta po szwedzku, Pinezka.pl, 2008-12

Restauracja ta pokazała klasę po raz kolejny - jako jedyna nie zapomniała o cudownym kminie! Sposób, w jaki się tam kapuśniak w chlebie bosko rozkminia, zasługuje na piątkę.

źródło: NKJP: Tadeusz Płatek: Toż to kwaśnica!, Gazeta Krakowska, 2003-10-05

Odesłania

Zob. też:

kmin rzymski

Frazeologizmy

kmin rzymski
Data ostatniej modyfikacji: 22.02.2020
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json