Pierwotne patronimika były nazwami grupowymi potomków lub poddanych osoby, której imię lub nazwa godności tkwi w podstawie nazwy miejscowej.
źródło: NKJP: Internet
Nazwiska mieszczan (i niektórych ziemian) mają najczęściej postać patronimików z sufiksami -icz, -ewicz, -owicz (wyjątkowo -ic) [...].
źródło: NKJP: Edward Stachurski: Socjologiczne uwarunkowania nazw osobowych w utworach Adolfa Dygasińskiego, Studia Paedagogica I, 2008
Jak wynika z naszych obserwacji, niektóre z dedykacji nie pomijały żadnego z elementów, mogących przyczynić się do wysławienia adresata, inne zaś [...] ograniczały się do podania imienia, patronimicum i nazwiska adresata w celowniku.
źródło: NKJP: Anna Warda: Z obserwacji nad dedykacjami mecenasowskimi w osiemnastowiecznej Rosji, 2000