UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

zdrobnienie

Chronologizacja

1835, Teodor Narbutt, Dzieje starożytne narodu litewskiego, books.google.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: n2

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	zdrobnienie	zdrobnienia
D.	zdrobnienia	zdrobnień
C.	zdrobnieniu	zdrobnieniom
B.	zdrobnienie	zdrobnienia
N.	zdrobnieniem	zdrobnieniami
Ms.	zdrobnieniu	zdrobnieniach
W.	zdrobnienie	zdrobnienia

Pochodzenie

Zob. drobny

Definicja

jęz.

wyraz utworzony od innego wyrazu, oznaczający coś mniejszego od tego, co jest nazywane przez wyraz podstawowy, albo też wyrażający nacechowanie emocjonalne, zwykle pozytywne

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE ➔ Język

Relacje znaczeniowe

	synonimy:	deminutivum
	antonimy:	zgrubienie

Połączenia

czułe, ładne, pieszczotliwe, popularne; staropolskie, polskie, rosyjskie... zdrobnienie
zdrobnienie imienia, nazwy, rzeczownika, słowa, wyrazu
zdrobnienie od imienia jakiegoś
zdrobnienie i spieszczenie
forma zdrobnienia
zdrobnienie brzmi (głupio, ładnie...); zdrobnienia występują (w jakimś języku, w wielu wersjach...)
użyć/używać zdrobnienia; nadużywać, nie lubić, unikać zdrobnień; jakieś imię nie ma zdrobnień
utworzyć zdrobnienie; stosować, tworzyć, wymyślać zdrobnienia

Cytaty

- [...] jak ci na imię? - Piotr - nieśmiało wykrztusiłem [...]. - A mnie Sulka - powiedziała wyniośle. - Piotr, Piotruś, Piotrusiek - powtórzyła to moje imię w różnych możliwych zdrobnieniach, jakby się nim bawiąc.

źródło: NKJP: Wiesław Myśliwski: Widnokrąg, 1996

[...] z mieszanymi uczuciami przeczytałem w jednej z gazet, że przyznaję się do nadużywania zdrobnień typu słuchaweczka, słóweczko, kolacyjka. Z mieszanymi - bo jest akurat na odwrót: od lat twierdzę, i to publicznie, że w naszym komunikacyjnym obcowaniu jest zbyt dużo zdrobnień.

źródło: NKJP: Jan Miodek: Rzecz o języku, Dziennik Zachodni, 2009-07-03

Składnia

zdrobnienie

(CZEGO)

Data ostatniej modyfikacji: 19.06.2020