część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
Od: Kałmucja
Używane najczęściej w odniesieniu do pochodzących z Azji żołnierzy Armii Czerwonej podczas II wojny światowej.
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Przynależność i podział terytorialny nazwy osób ze względu na ich pochodzenie i przynależność terytorialną
Kałmuki wyciągali młode dziewczyny i chłopców, zwłaszcza tych, co się pobandażowali, że niby ranni. Odprowadzali do bramy i w łeb.
źródło: NKJP: Wojciech Żukrowski: Za kurtyną mroku. Zabawa w chowanego, 1995
Te wojska – „kałmuki” jakieś niesamowite, na koniach, co trochę większe od cielaków.
źródło: Internet: ciekawostkihistoryczne.pl
Rozpoczęła się bieganina pijanych kałmuków po wszystkich schodach.
źródło: Edward Serwański: Życie w powstańczej Warszawie, sierpień - wrzesień 1944 (books.google.pl)
Zob. też:
Kałmuk
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie słownictwo oceniające
Nie kasujcie wątków, kałmuki!
źródło: NKJP: Wątków nie kasujcie kałmucka hołoto! Usenet -- pl.soc.polityka, 2007-02-28
Tylko to wam dzisiaj, kałmuki, pozostało - straszyć cywilizowany świat zagładą nuklearną...
źródło: NKJP:„ Panslavista”; Polok_prawdziwy, Usenet -- pl.soc.polityka, 2008-09-28
I właśnie o to chodzi, ty kałmuku, żeby z biznesu wyeliminować babcie klozetowe, a pozostawić w nim ludzi umiejących zarabiać i inwestować.
źródło: Internet: wiocha.pl
Menu dostępności