UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

kamienicznik

Chronologizacja

1824, Momus, t. 1-3, polona.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. kamienicznik
 kamienicznicy
 ndepr
kamieniczniki
 depr
D. kamienicznika
 kamieniczników
C. kamienicznikowi
 kamienicznikom
B. kamienicznika
 kamieniczników
N. kamienicznikiem
 kamienicznikami
Ms. kamieniczniku
 kamienicznikach
W. kamieniczniku
 kamienicznicy
 ndepr
kamieniczniki
 depr

Pochodzenie

Zob. kamień

Definicja

właściciel kamienicy czerpiący zyski z wynajmowania w niej mieszkań

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Biznes handel i usługi

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Finanse własność

Połączenia

  • przedwojenny, warszawski, żydowski kamienicznik

Cytaty

Wielcy kapitaliści mieli oparcie w kamienicznikach oraz w tzw. rentierach, czyli osobach żyjących z rent im zapisanych przez bogatych kuzynów, dziadków i rodziców, czego trudno nie uznać za świadectwo dobrobytu Francji tego czasu,

źródło: NKJP: Andrzej Chwalba: Historia Powszechna. Wiek XIX, 2008

Gmina nie ma dla nich lokali socjalnych, więc nadal mieszkają w kamienicy nie płacąc. Konflikt o wodę i czynsz między kamienicznikiem a lokatorami trwa.

źródło: NKJP: (BL):Trwa liczenie pustostanów, Dziennik Zachodni, 2001-06-27

Przedstawiciele zrzeszeń kamieniczników zapewniają, że czynsze wzrosną umiarkowanie.

źródło: NKJP: Urszula Szyperska: Trzy procent strachu, Polityka, 2002-10-12

Ustawa miała chronić lokatorów przed krwiożerczymi kamienicznikami, a tymczasem obróciła się przeciwko wszystkim.

źródło: NKJP: (ZB): Zapłaci(my)!, Gazeta Wrocławska, 2001-09-11
Data ostatniej modyfikacji: 15.03.2020
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN