UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

obducent

Chronologizacja

1811, Powszechne prawo kryminalne dla państw pruskich, cz. 1, tłum. I. Stawiarski, books.google.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. obducent
obducenci
ndepr
obducenty
depr
D. obducenta
obducentów
C. obducentowi
obducentom
B. obducenta
obducentów
N. obducentem
obducentami
Ms. obducencie
obducentach
W. obducencie
obducenci
ndepr
obducenty
depr

Definicja

książk. 
lekarz przeprowadzający obdukcję - obejrzenie ciała

Noty o użyciu

Jeżeli wyrazu obducent używamy w odniesieniu do kobiety, we wszystkich kontekstach może występować forma równokształtna z M. lp., a wyraz może przyłączać formy żeńskie czasownika i przymiotnika, np. obducent przyszła, spotkanie z nową obducent, Anną Kowalską. Może też zostać zachowana odmiana i składnia charakterystyczna dla rzeczowników rodzaju m1, np.: spotkanie z nowym obducentem, Alicją Kowalską.

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA Choroby i ich leczenie osoby związane z leczeniem

Relacje znaczeniowe

hiperonimy:  doktor, lekarz

Cytaty

Obducent stwierdził, iż zmarły liczył lat ok. 35, jego wzrost nie przekraczał 170 cm, a włosy miał koloru czarnego.

źródło: NKJP: Tajemnica angielskiego kufra, Dziennik Polski, 2000-06-03

Adwokat oskarżonego wniósł o przesłuchanie w toku procesu doktora S., pierwszego i jedynego obducenta zwłok Józefa K.

źródło: NKJP: Z piętnem Kaina, Dziennik Polski, 1999-05-15

Pani obducent napisała sprawozdanie z oględzin zwłok aż na 10 stron, ale nie ma ani słowa o przyczynie zgonu i godzinie zgonu.

źródło: Internet: forumprawne.org

Data ostatniej modyfikacji: 31.01.2020
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json