UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

kaowiec

Chronologizacja

1959, Teatr, books.google.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. kaowiec
kaowcy
ndepr
kaowce
depr
D. kaowca
kaowców
C. kaowcowi
kaowcom
B. kaowca
kaowców
N. kaowcem
kaowcami
Ms. kaowcu
kaowcach
W. kaowcu
kaowcze
kaowcy
ndepr
kaowce
depr

Pochodzenie

Od: (instruktor) KO - 'kulturalno-oświatowy'

Definicja

pot. 
w okresie Polski Ludowej: instruktor organizujący imprezy rozrywkowe dla osób przebywających w domach wczasowych, sanatoriach, świetlicach

Kwalifikacja tematyczna

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Czas wolny rozrywka

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Praca zawody

Cytaty

Na miejscu, w ośrodkach Funduszu Wczasów Pracowniczych, oprócz noclegu i wyżywienia, rozrywki zapewniał kaowiec.

źródło: NKJP: Bartosz Wawryszuk: Tato, kupmy sobie saturator, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska 2007-07-27

– I co robiłeś? – Różnie. Kaowcem byłem w sanatorium. Wypożyczalnię kajaków prowadziłem. Roznosiłem mleko.

źródło: NKJP: Marek Ławrynowicz: Pogoda dla wszystkich, 2003

Kuracjusze mówią, że przydałby się kaowiec lub choćby ktoś, kto zajmie się nimi, kiedy chcą zagospodarować swój wolny czas.

źródło: NKJP: (ganz): Kaowiec pilnie potrzebny, Euroregio Glacensis 35 (141) 2000

Coraz ciszej o Dniu Kobiet. Z wielkich imprez nakręcanych kiedyś przez „kaowców” (ludzie od kultury i oświaty) święto wycofało się raczej w domowo rodzinne zacisze.

źródło: NKJP: Felietony, Gazeta Poznańska, 2002-02-22

Data ostatniej modyfikacji: 05.04.2020
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json