UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

wahacz

Chronologizacja

1827, Izys Polska czyli Dziennik Umiejętności, Wynalazków, Kunsztów i Rękodzieł, nr 3, polona.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m3

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. wahacz
wahacze
D. wahacza
wahaczy
C. wahaczowi
wahaczom
B. wahacz
wahacze
N. wahaczem
wahaczami
Ms. wahaczu
wahaczach
W. wahaczu
wahacze

Pochodzenie

Od: wahać

Definicja

techn. 
dźwignia wykonująca ruch wahadłowy, przenosząca siłę między dwoma współpracującymi ze sobą elementami jakiegoś mechanizmu

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK I TECHNIKA Urządzenia i maszyny budowa urządzeń i maszyn

Połączenia

  • dolny, górny, przedni, tylny wahacz, wahacz poprzeczny, samochodowy, wahacze wzdłużne
  • tuleja wahacza
  • uszkodzić wahacz

Cytaty

Każdy kierowca, nawet początkujący, który nie ma jeszcze pojęcia, co to wahacz, tarcza hamulcowa, nie mówiąc o pompowtryskiwaczu, wie dobrze, że warsztaty samochodowe dzielą się na autoryzowane i niezależne.

źródło: NKJP: Adam Grzeszak: Młot na konkurencję, Polityka, 2008-09-20

Złamany wahacz uniemożliwił załodze kontynuowanie jazdy.

źródło: NKJP: Czopik po raz drugi, Dziennik Polski, 2003-08-11

Pękają wahacze i opony, wyginają się stalowe felgi.

źródło: NKJP: (KSAF, KBS): Dziurawe jezdnie, Express Ilustrowany, 2004-01-20

[...] rolki jezdne są zawieszane na wahaczach, a koła napędzające i napinające są uniesione nad poziom podłoża.

źródło: NKJP: Andrzej Dudczak, Koparki. Teoria i projektowanie, 2000

Do pokrywania szkieletu z brzozy czy olchy używa się dobrego pluszu, przeważnie z importu. Wzory, choć sięgające lat 50., zmieniają się z roku na rok: a to nowa uprząż, a to inny odcień pluszu albo wahacze zamiast biegunów.

źródło: NKJP: Jacek Pawlicki: Producentowi bujanych koników grozi plajta, Gazeta Wyborcza, 1996-01-05

Data ostatniej modyfikacji: 05.03.2020
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json