UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

progenitura

Chronologizacja

1850, Bańk

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. progenitura
progenitury
D. progenitury
progenitur
C. progeniturze
progeniturom
B. progeniturę
progenitury
N. progeniturą
progeniturami
Ms. progeniturze
progeniturach
W. progenituro
progenitury

Inne uwagi

Zwykle lp

Pochodzenie

ang. progeniture

fr. progéniture

niem. Progenitur

Żartobliwe szkolne skrzyżowanie łacińskich wyrazów prōgeniēs 'potomstwo' i genitūra 'rozmnażanie się, rodzenie' (Bańk)

Definicja

żart. 
dzieci określonej pary rodziców

Kwalifikacja tematyczna

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Rodzina członkowie rodziny

Relacje znaczeniowe

synonimy:  potomstwo

Połączenia

  • liczna, własna progenitura

Cytaty

Pomoc finansowa okazywana dorosłym dzieciom przybiera maksymalną wartość w okresie, kiedy progenitura studiuje oraz rozpoczyna samodzielne życie.

źródło: NKJP: Piotr Szukalski: Przepływy międzypokoleniowe i ich kontekst demograficzny, 2002

[...] większość nowych obywateli gminy, posiadających dzieci w wieku szkolnym, wyjeżdżając rano do pracy, zabiera progeniturę do krakowskich podstawówek i gimnazjów...

źródło: NKJP: Tu na razie - kartoflisko, Dziennik Polski, 2003-07-04

[...] pani Różowa, jak familiarnie nazywano żonę Antoniego Krasickiego, rodziła przez ćwierć wieku niemal z rzędu i progenitury ciągle przybywało.

źródło: NKJP: Zbigniew Goliński: Krasicki, 2002

[...] większość rodziców każe swej progeniturze chodzić w szkole na lekcje religii [...].

źródło: NKJP: Internet

Data ostatniej modyfikacji: 01.01.2015
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json