1834,
Dziennik Urzędowy Województwa Mazowieckiego, nr 171, polona.pl
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
ż
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
defraudantka
|
defraudantki
|
|
| D. |
defraudantki
|
defraudantek
|
|
|
|
| C. |
defraudantce
|
defraudantkom
|
|
| B. |
defraudantkę
|
defraudantki
|
|
| N. |
defraudantką
|
defraudantkami
|
|
| Ms. |
defraudantce
|
defraudantkach
|
|
| W. |
defraudantko
|
defraudantki
|
|
książk.
kobieta, która bezprawnie zabrała powierzone sobie pieniądze lub majątek albo wykorzystała je w sposób niewłaściwy z korzyścią dla siebie
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Prawo i łamanie prawa
przestępstwa
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Finanse
czynności, przedmioty związane z pieniędzmi
|
[...] okazała się defraudantką pieniędzy przeznaczonych na cale charytatywne.
źródło: Internet: serialowa.pl
|
|
Ofiarą [...] jest defraudantka uciekająca z czterdziestu tysiącami klienta swej agencji [...].
źródło: Adam Garbicz: Kino, Wehikuł Magiczny - Podroz Trzecia: Przewodnik osiągnięć filmu fabularnego, 2014
|
|
+ |
defraudantka |
+ |
|
Data ostatniej modyfikacji: 29.04.2020
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json