UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

maestoso I

II III

rzeczownik

Chronologizacja

1891, Przegląd Powszechny, books.google.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: n2

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. maestoso
maestoso
D. maestoso
maestoso
C. maestoso
maestoso
B. maestoso
maestoso
N. maestoso
maestoso
Ms. maestoso
maestoso
W. maestoso
maestoso

Pochodzenie

wł. maestoso

1.a tempo

Definicja

muz. 
powolne tempo muzyczne, tworzące podniosły i uroczysty nastrój

Noty o użyciu

Wyraz używany jako składnik terminów muzycznych, np. allegro maestoso, lento maestoso.

Wymowa

[maestozo]

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Działalność artystyczna człowieka muzyka

Cytaty

[...] utwór [...] został określony jako „Sonata fantastyczna Witkiewicza”. Zachowały się jedynie dwie strony papieru nutowego. Brakuje zaś opusu. Tempo utworu to ponownie maestoso.

źródło: Kwartalnik Teatralny, 2002 (books.google.pl)

Odmianą wolnego a poważnego tempa jest maestoso, co znaczy – jak łatwo odgadnąć — „majestatycznie”. To tempo spotykamy wówczas, gdy kompozytor chce mieć w swym dziele nastrój uroczysty.

źródło: Jerzy Waldorff: Ośme sekrety polihymnii, 1997 (books.google.pl)

1.b utwór

Definicja

muz. 
samodzielny lub będący częścią większej kompozycji utwór muzyczny wykonywany w sposób podniosły i uroczysty

Wymowa

[maestozo]

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Działalność artystyczna człowieka muzyka

Relacje znaczeniowe

hiperonimy:  utwór

Cytaty

Pierwszą część, „Maestoso”, otwiera dramatyczny wstęp orkiestrowy, który od razu wprowadza pierwszy temat eksponowany przez smyczki [...].

źródło: Ludwik Erhardt: Brahms, 1984 (books.google.pl)

Polak [...] jako jedyny wybrał Koncert f-moll op. 21. I tym wprowadził element, który przyciągnął największą uwagę. Niestety, były momenty (drugi temat w Maestoso), nie było całości.

źródło: Internet: dwutygodnik.com

Długa introdukcja, maestoso a-moll, akordowa, przeplatana kadencjami, przechodzi w liryczną część andante con espressione, po której dopiero zjawia się pełen wdzięku i prostoty temat allegretto A-dur.

źródło: NKJP: Józef Władysław Reiss: Henryk Wieniawski, 1963 (books.google.pl)

Data ostatniej modyfikacji: 16.07.2020
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json