-
2.
astr. związany z deklinacją - kątem między płaszczyzną równika a kierunkiem do określanego ciała niebieskiego -
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Niebo i wszechświat
gwiazdy i planety -
W jednej z sag skandynawskich wspomina się o „kamieniu słonecznym”, wskazującym położenie słońca podczas całkowitego zachmurzenia nieba. Inna z sag wspomina o słonecznych tablicach deklinacyjnych.
źródło: NKJP: Jacek Sieński: Szlakiem wikingów, Dziennik Bałtycki, 1998-06-26
-
część mowy: przymiotnik
Stopień równy
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. deklinacyjny
deklinacyjny
deklinacyjny
deklinacyjne
deklinacyjna
D. deklinacyjnego
deklinacyjnego
deklinacyjnego
deklinacyjnego
deklinacyjnej
C. deklinacyjnemu
deklinacyjnemu
deklinacyjnemu
deklinacyjnemu
deklinacyjnej
B. deklinacyjnego
deklinacyjnego
deklinacyjny
deklinacyjne
deklinacyjną
N. deklinacyjnym
deklinacyjnym
deklinacyjnym
deklinacyjnym
deklinacyjną
Ms. deklinacyjnym
deklinacyjnym
deklinacyjnym
deklinacyjnym
deklinacyjnej
W. deklinacyjny
deklinacyjny
deklinacyjny
deklinacyjne
deklinacyjna
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. deklinacyjni
deklinacyjni
deklinacyjne
deklinacyjne
D. deklinacyjnych
deklinacyjnych
deklinacyjnych
deklinacyjnych
C. deklinacyjnym
deklinacyjnym
deklinacyjnym
deklinacyjnym
B. deklinacyjnych
deklinacyjnych
deklinacyjnych
deklinacyjne
N. deklinacyjnymi
deklinacyjnymi
deklinacyjnymi
deklinacyjnymi
Ms. deklinacyjnych
deklinacyjnych
deklinacyjnych
deklinacyjnych
W. deklinacyjni
deklinacyjni
deklinacyjne
deklinacyjne
-