-
1.
miejsce, przez które wchodzi się do jakiejś zamkniętej przestrzeni lub na określony teren -
CZŁOWIEK I TECHNIKA
Budownictwo
części budowli
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Przynależność i podział terytorialny
państwa, miasta, obszary geograficzne -
- boczne, główne, tylne; oddzielne, osobne wejście
- wejście do budynku, do mieszkania; do gabinetu, do kuchni, do salonu, do piwnicy, do podziemi; do kaplicy, do katedry, do kościoła, do zakrystii; do hotelu, do pałacu, do sklepu, do szkoły; do ogrodu, do parku; do doliny, do jaskini
- wejście od podwórza
- wejście z korytarza, z ulicy
- wejście na podwórze; na pokład; na salę
- wejście i wyjście
- wejście znajduje się; prowadzi gdzieś
- pilnować, strzec wejścia
- znaleźć; blokować, zablokować, zamknąć/zamykać wejście
- wisieć nad wejściem
- siedzieć, stać przy wejściu
- ileś kroków; metrów do wejścia
- ileś kroków; metrów od wejścia
-
Na parterze, na wprost wejścia do domu, był duży pokój cały obstawiony dębowymi oszklonymi szafami bibliotecznymi, sięgającymi sufitu.
źródło: NKJP: Zdzisław Morawski: Gdzie ten dom, gdzie ten świat, 1994
W obszernych apartamentach mieszkali sami ważni ludzie. Na parterze z osobnym wejściem z bramy mieszkała rodzina znanego historyka [...], a na pierwszym piętrze dyrektor elektrowni warszawskiej [...].
źródło: NKJP: Ryszard Sługocki: Na przekór i na bakier, 2008
Bezdeszczowa aura - nader sprzyjająca pożarom - spowodowała konieczność umieszczenia specjalnych tablic przy wejściach do lasów.
źródło: NKJP: Renata Pisarska-Giecewicz, (G.P.): Pożary grożą lasom, Dziennik Bałtycki, 2000-05-08
Bar stał naprzeciwko sex-shopu i miał dwa wejścia. To z przodu było dla robotników, którzy wpadali na piwo zaraz po pracy.
źródło: NKJP: Hubert Klimko-Dobrzaniecki: Rzeczy pierwsze, 2009
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: n2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. wejście
wejścia
D. wejścia
wejść
C. wejściu
wejściom
B. wejście
wejścia
N. wejściem
wejściami
Ms. wejściu
wejściach
W. wejście
wejścia
-
+ wejście + (SKĄD) + DOKĄD -