ekstern
-
osoba, która uczy się samodzielnie, nie chodzi na zajęcia szkolne czy akademickie, a jedynie zdaje w odpowiedniej instytucji egzaminy
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Edukacja i oświata
pozaszkolne formy nauczania -
synonimy: eksternista
-
Niższe seminarium kończy we Włocławku; maturę państwową zdaje jako ekstern w Poznaniu.
źródło: NKJP: Ewa Berberyusz: Czy przyjemnie być biskupem, Gazeta Wyborcza, 1997-11-08
Nauczyciel odkrył, że choć cykl egzaminacyjny powinien, w zależności od kierunku, trwać dwa-trzy lata, eksterni zdawali maturę w ciągu zaledwie półtora-dwóch albo trzech miesięcy.
źródło: NKJP: Viloletta Gradek: Nauczyciel uniewinniony, Dziennik Zachodni, 2008-05-14
W 1973 roku pozwolono mu, jako eksternowi, dokończyć studia na uniwersytecie w Poznaniu.
źródło: NKJP: Internet
Członkowie komisji mieli tak organizowane zajęcia w zakładzie kształcenia nauczycieli, aby dwa dni w tygodniu mogli poświęcić całkowicie na pracę nad uczniami - eksternami.
źródło: NKJP: Tadeusz Jałmużna: Zakłady kształcenia nauczycieli w Łodzi w latach 1918-1998, 2001
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. ekstern
eksterni
ndepr eksterny
depr D. eksterna
eksternów
C. eksternowi
eksternom
B. eksterna
eksternów
N. eksternem
eksternami
Ms. eksternie
eksternach
W. eksternie
eksterni
ndepr eksterny
depr
Inne znaczenie: 'uczeń, który mieszka w domu, a nie w internacie'