współcześnik
-
przest. osoba, która żyła w tym samym okresie, co ta, o której jest mowa
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
synonimy: spółcześnik
-
Jeżeli chodzi o istotniejsze i głębsze związki Bacha z muzyką polską, to istnieją również i one. Nie są one tak oczywiste i leżące na powierzchni jak u współcześnika i konkurenta Telemanna, niemniej przeto są wyraźne.
źródło: NKJP: Jarosław Iwaszkiewicz:Dziedzictwo Chopina i szkice muzyczne, 2010
Podobnym do Potockiego łącznikiem między Zachodem a Polską był Jan Lorentowicz (1868-1940), bardziej jednak od swego współcześnika wszechstronny i pisarsko płodny.
źródło: NKJP: Artur Hutnikiewicz: Młoda Polska, 1994
Fredro nadawał wspomnieniom gorycz osobistą na widok mijającego czasu, zbiegłej niepowrotnie młodości. goryczy takiej nie znają współcześnicy, a rozpowszechni się ona w literaturze dopiero w kilka pokoleń później. Proust, Żeromski.
źródło: NKJP: Pisarz ludowego optymizmu, Odrodzenie nr 3, 1949
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. współcześnik
współcześnicy
ndepr współcześniki
depr D. współcześnika
współcześników
C. współcześnikowi
współcześnikom
B. współcześnika
współcześników
N. współcześnikiem
współcześnikami
Ms. współcześniku
współcześnikach
W. współcześniku
współcześnicy
ndepr współcześniki
depr -