bezdusznie

  • pejorat.  w sposób świadczący o tym, że ktoś nie okazuje innym ludzkich uczuć i traktuje ich obojętnie
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Usposobienie człowieka

    cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Zasady współżycia społecznego

    zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

    • bezdusznie traktować
  • Pracownicy, którzy wiedzą, że w razie koniecznych redukcji nie zostaną bezdusznie wyrzuceni na bruk, stają są bardziej lojalni i wydajni, silniej integrują się z miejscem pracy.

    źródło: NKJP: Olga Dyżakowska: Łagodne zwolnienia, Praca i Zdrowie, 2007-04-04

    Postawił kubły na ziemi, popatrzył bezdusznie, a później powiedział: - Czy masz może coś do zjedzenia?

    źródło: NKJP: Bohdan Czeszko: Pokolenie, 1951

    Z jednej strony słyszymy o naginaniu przepisów, dzięki którym nieuczciwi ludzie unikają kary, z drugiej zaś bezdusznie realizowane decyzje urzędnicze prowadzą do sytuacji absurdalnych.

    źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 19.02.2004 r.

    [...] można powiedzieć, że jest to muzyka szlachetna w wyrazie, klasycznie zrównoważona, bez apokaliptycznych wizji i nadmiaru grozy spraw ostatecznych, ale nie oschła czy bezdusznie akademicka.

    źródło: NKJP: Luigi Cherubini, Dziennik Polski, 2000-11-14

    Państwo nie może tak całkiem otwarcie i bezdusznie porzucać części obywateli, którzy na skutek jego własnych decyzji znaleźli się w nieszczęściu.

    źródło: NKJP: Jacek Żakowski: Egzamin niedojrzałości, Polityka nr 2606, 2007

  • część mowy: przysłówek

  • Zob. dusza

CHRONOLOGIZACJA:
1807, SL
Data ostatniej modyfikacji: 20.07.2020