-
1.a
w dawnej Polsce: sposób dziedziczenia, zgodnie z którym cały majątek zmarłego przechodzi na najmłodszego syna lub na innego najbliższego członka rodziny -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Finanse
własność
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
Do dziedziczenia ziemi uprawnieni byli z reguły mężczyźni: najstarsi synowie (zasada majoratu) lub najmłodsi (zasada minoratu) - ale wtedy ciążył na nich obowiązek spłacenia reszty rodzeństwa.
źródło: NKJP: Izabella Bukraba-Rylska: Socjologia wsi polskiej, 2008
Umierając w 1857 roku, ustanowił minorat na Niegolewie‚ czyli prawo dziedziczenia ordynacji przez najmłodszego syna.
źródło: Internet: rp.pl
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. minorat
minoraty
D. minoratu
minoratów
C. minoratowi
minoratom
B. minorat
minoraty
N. minoratem
minoratami
Ms. minoracie
minoratach
W. minoracie
minoraty
Inne uwagi
Zwykle lp
-
p.-łac. minoratus 'umniejszony'
z łac. minor 'mniejszy'
-
Zob. też: