słownikarz

W pracowni pojawia się, kiedy wszyscy wychodzą do domu, pracuje do wieczora, mimo że formalnie od 10 lat jest emerytką. W środowisku słownikarzy uchodzi za jedyną osobę w Polsce, która nie tylko na wyrywki zna 271 „dzieł kanonicznych”, ale potrafi myśleć w języku XVI-wiecznej Polski.

źródło: NKJP: Adam Wilma: Od A do posiwieć, Polityka nr 2239, 2000-04-01

Trzeba też przyznać, że słownikarze skrupulatnie rejestrują wszelkie nieregularne formy pod odpowiednią wokabułą. Co robić jednak, gdy nie jesteśmy w stanie rozstrzygnąć naszych wątpliwości z powodu doraźnej choćby niedostępności słownika?

źródło: NKJP: Alicja Nagórko: Zarys gramatyki języka polskiego, 1996

[...] poza samą koncepcją słownika przed słownikarzem stoją takie zagadnienia, jak siatka haseł, układ hasła, etymologia, ekscerpcja cytatów i szereg wątpliwości i problemów natury czysto teoretycznej, które wypływają z samego toku pracy, a które trzeba doraźnie rozstrzygać.

źródło: Bronisław Wieczorkiewicz: Jeszcze o słowniku Lindego (dokończenie), Poradnik Językowy, zeszyt 10, 1953, (poradnik-jezykowy.uw.edu.pl)