makiaweliczny - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.a

książk. taki, który postępuje w sposób cyniczny i podstępny oraz nie ma skrupułów w dążeniu do celu

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Ocena i wartościowanie

wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

synonimy:

makiawelistyczny
makiawelski

	Stał się personifikacją ciemnej strony amerykańskiej polityki, wzorem makiawelicznego stratega, dla którego liczyła się tylko skuteczność. źródło: NKJP: Tomasz Zalewski: Doradcy władcy, Polityka, 2005-01-29
	[...] był utalentowanym, makiawelicznym politykiem, który swoje sukcesy zawdzięczał słabości Rzeczypospolitej. źródło: NKJP: Paweł Huelle: Sienkiewicz, Toeppen, Fryderyk, Gazeta Wyborcza, 1999-04-03
	Matką Napoleona III była Hortensja Bonaparte [...]. Biologicznym ojcem [...] był [...] nieślubny syn księcia Karola [...], machiavelicznego szefa dyplomacji w czasach Konsulatu, I Cesarstwa i Restauracji. źródło: Kazimierz Jasiński: XIX wiek: Wnuk Talleyranda na francuskim tronie, Rzeczpospolita, 26.06.2016 (rp.pl)
	Jechał na swoim życiowym wózku, nie patrząc jakimi drogami, ale nie zawsze tak było [...]. Do końca nie jest machiavelliczny, ale niektóre jego zachowania mogą takie właśnie przypominać. źródło: NKJP: Internet

część mowy: przymiotnik

Stopień równy