-
1.
fiz. nieskończona przestrzeń, w której znajdują się różne galaktyki i ciała niebieskie, postrzegana jako jednolita całość -
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Niebo i wszechświat -
antonimy: mikrokosmos
-
Był wielkim uczonym [...]. A jego grzechem naukowym było to, że nie przyjmował i nienawidził fizyki kwantowej. Nie wierzył, że prócz makrokosmosu może istnieć drugi kosmos – wewnątrz atomu, który zachowuje się w sposób indywidualny i nieprzewidywalny.
źródło: NKJP: Katarzyna Kaczorowska: Nie chciał dziecka z Marily, Gazeta Krakowska, 2005-02-04
Nauka przyrody [...] to nauka o makrokosmosie, o wszechświecie. Do niej należy wiedza o przyrodzie ożywionej, o roślinach, zwierzętach, a więc botanika czy zoologia, i o przedmiotach martwych – a więc fizyka, chemia, geologia i astronomia.
źródło: Kazimierz Kubik: Joachim Pastorius, gdański pedagog XVII wieku, 1970 (books.google.pl)
Spotkanie z mocą Bożą jest możliwe zarówno przy obserwacji makrokosmosu, tj. miliardów ciał niebieskich podległych stałym prawom fizycznym, jak i przy wnikaniu we wnętrze atomu (mikrokosmos).
źródło: Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 1966 (books.google.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. makrokosmos
makrokosmosy
D. makrokosmosu
makrokosmosów
C. makrokosmosowi
makrokosmosom
B. makrokosmos
makrokosmosy
N. makrokosmosem
makrokosmosami
Ms. makrokosmosie
makrokosmosach
W. makrokosmosie
makrokosmosy
Inne uwagi
Zwykle lp
-
ang. macrocosm
fr. macrocosme
niem. Makrokosmos
gr. makrós 'wielki, długi' + gr. kósmos 'porządek; porządek świata; wszechświat'
Od: kosmos
-
Zob. też: