bezpańskość

Zwróciłem się do pani odpowiadającej za całość imprezy z pytaniem, w którym miejscu mamy się wkomponować w te występy. Usłyszałem, że nie ma jakiegoś harmonogramu, po prostu jedni schodzą ze sceny, inni wchodzą. Pomyślałem, żeby tę bezpańskość uporządkować. I tak oto 1 maja 1989 roku po raz pierwszy wystąpiłem jako prowadzący imprezę plenerową.

źródło: NKJP: W. Dżbik: Marzenia o opolskiej estradzie, Tygodnik Ciechanowski, 2006-08-11

Nie byłem w Siedliskach już ze dwa, trzy tygodnie. Więc poszedłem tam, rozejrzałem się. Było strasznie... To straszne - czaiło się w bezpańskości, w upadku, w obojętności wobec tego upadku... Żaden trawnik nie został skoszony, nie było śladu wiosennego grabienia. Nie założono żadnego klombu.

źródło: NKJP: Franciszek Starowieyski: Zapach satynowego drewna, Gazeta Wyborcza, 1994-03-05