sklecić - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

pot. pejorat. sformułować z trudem, tworząc coś nieudanego

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność intelektualna człowieka

nazwy działań intelektualnych człowieka

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Język

	Rozumie, co się do niego mówi, ale nie potrafi sklecić zdania. źródło: NKJP: Żółta rasa (2), Mazowieckie To i Owo, Agencja „TiO”
	Zwłaszcza, że po chwili i tak nie byłabym w stanie sklecić jednego sensownego słowa. źródło: NKJP: Ewa Siarkiewicz: Kuźnia głupców, 2009
	- No, nie wykazałeś się, chłopie. Taki podobno dobry temat, dla bojowego reportera. Skleć coś z tego, może szef będzie się chciał zapoznać. źródło: NKJP: Maciej Pinkwart: Dziewczyna z Ipanemy, 2003
	[...] książka sprawia wrażenie skleconej ze ścinków, nie układa się w żadną przekonującą całość. źródło: NKJP: Aleksander Kaczorowski: Szklana lipa, Polityka, 2005-05-28
	Cały dzień usiłuję coś sklecić, ale jest to nadęte, kiepskie. źródło: NKJP: Waldemar Kuczyński: Burza nad Wisłą: dziennik 1980-1981, 2002

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	skleciłem +(e)m sklecił	skleciłam +(e)m skleciła	skleciłom +(e)m skleciło	skleciliśmy +(e)śmy sklecili	skleciłyśmy +(e)śmy skleciły
2 os.	skleciłeś +(e)ś sklecił	skleciłaś +(e)ś skleciła	skleciłoś +(e)ś skleciło	skleciliście +(e)ście sklecili	skleciłyście +(e)ście skleciły
3 os.	sklecił	skleciła	skleciło	sklecili	skleciły

bezosobnik: sklecono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		sklećmy
2 os.	skleć	sklećcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	skleciłbym bym sklecił	skleciłabym bym skleciła	skleciłobym bym skleciło	sklecilibyśmy byśmy sklecili	skleciłybyśmy byśmy skleciły
2 os.	skleciłbyś byś sklecił	skleciłabyś byś skleciła	skleciłobyś byś skleciło	sklecilibyście byście sklecili	skleciłybyście byście skleciły
3 os.	skleciłby by sklecił	skleciłaby by skleciła	skleciłoby by skleciło	skleciliby by sklecili	skleciłyby by skleciły

bezosobnik: sklecono by

bezokolicznik: sklecić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: skleciwszy

gerundium: sklecenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: sklecony

odpowiedniki aspektowe: klecić , sklecać

+

sklecić

+

CO + (z CZEGO)