kleń
-
zool. ryba słodkowodna podobna do karpia, o dużej głowie, zaokrąglonym tułowiu pokrytym srebrnymi łuskami z czarnym obramowaniem; Squalius cephalus
-
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat zwierząt
zwierzęta wodne -
hiperonimy: ryba
-
- złowić klenia
-
W małych zatokach, ocienionych zwisającymi gałęziami buków i olch, żeruje kleń, leszcz i szczupak.
źródło: NKJP: Kazimierz Orłoś: Cudowna melina, 1988
Na tym łowisku dominował boleń, jaź i kleń. Rzadziej przynoszono sędziom szczupaka, okonia, a sandacz trafił się tylko jeden.
źródło: NKJP:(MARS): Kolejne wędkarskie zawody, Gazeta Wrocławska, 2001-06-12
Komendant Społecznej Straży Rybackiej wpuścił do Kaczawy cztery tysiące malutkich, trzymiesięcznych kleni.
źródło: NKJP: (ZYG): Waleczne klenie, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2006-09-18
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kleń
klenie
D. klenia
kleni
C. kleniowi
kleniom
B. klenia
klenie
N. kleniem
kleniami
Ms. kleniu
kleniach
W. kleniu
klenie
-
psł. *klenь