-
2.
osoba, która nagle rezygnuje z udziału w jakimś przedsięwzięciu -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia -
[...] lamentuje, że Francja poddała się pożałowania godnej złudzie fałszywego pokoju. Nazywa dezerterami wszystkich tych, którzy zarówno w prasie, jak w radiu, zarówno w Londynie, jak w Paryżu, przyczyniają się do mącenia jedności.
źródło: NKJP: Andrzej Bobkowski: Szkice piórkiem, 1957
Spodziewa się też wzmocnienia swojego klubu kilkunastoma dezerterami z Platformy Obywatelskiej.
źródło: NKJP: Jakub Rzekanowski: Sto słów, Trybuna, 2006
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. dezerter
dezerterzy
ndepr dezertery
depr D. dezertera
dezerterów
C. dezerterowi
dezerterom
B. dezertera
dezerterów
N. dezerterem
dezerterami
Ms. dezerterze
dezerterach
W. dezerterze
dezerterzy
ndepr dezertery
depr -
fr. déserteur 'zbieg, dezerter'
z łac. desertor