-
1.
osoba lub grupa osób znajdująca się w pobliżu kogoś ważnego, kogo ma chronić -
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Praca
rodzaje pracy -
- policyjna, wojskowa; silna, własna obstawa
- obstawa prezydenta
- ludzie z obstawy
- mieć, zapewnić obstawę
-
„Znajomek'' (taki dajmy mu pseudonim) powiedział, że pan nieregularnie wychodzi z domu [...], że pan nie bywa w knajpach, że pan ”stale krąży'', a gdy pan jest gdzieś oficjalnie, to chroni pana mocna obstawa.
źródło: NKJP: Kazimierz Moczarski: Rozmowy z katem, 1977
„Już powinni być - myślał Hans Handler, popijając piwo przy barze hotelowej restauracji. - Ale wybrali sobie miejsce. Turyści, ochrona diamentu, obstawa Führera. Brakuje tylko Jajojada. Istne piekło”.
źródło: NKJP: Roman Praszyński: Jajojad, 1998
Władysław Gomułka mieszkał we własnym domu na Frascati, ale Edward Gierek jako pierwszy wprowadził się do willi na Parkowej. Razem z nim pojawiła się jego obstawa i dla mieszkańców Sulkiewicza zaczęły się problemy.
źródło: NKJP: Joanna Solska: Na Parkowej, Polityka, 2007-12-01
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. obstawa
obstawy
D. obstawy
obstaw
C. obstawie
obstawom
B. obstawę
obstawy
N. obstawą
obstawami
Ms. obstawie
obstawach
W. obstawo
obstawy
Inne uwagi
Zwykle lp
-
+ obstawa + (KOGO)
+ obstawa + (CZYJA) -