biedka
-
mały dwukołowy pojazd konny, używany dawniej w gospodarstwie i w wojsku
-
CZŁOWIEK I TECHNIKA
Transport
transport lądowy
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
czynności, przedmioty, miejsca związane z wojskiem i wojną
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
synonimy: dwukółka
-
Nagle od strony północnej odezwały się strzały. To walczyła kompania w Janowie. Major natychmiast zarządził alarm, zaprzęgnięto konie do biedek i czym prędzej, biegiem nad Wisłę
źródło: NKJP: Bronisław Lubiński: Ogień nad Wisłą, Kurier Powiatu Kwidzyńskiego, 1999-08-27
Za stadem długim szeregiem ciągnęły się sanie kryte, wielkie, małe, średnie, parę powozów, bryczki, biedka i sześć par zwykłych, ciężarowych sań-grędziołów, wyładowanych rzeczami jak domy.
źródło: NKJP: Zofia Kossak: Pożoga, 1952
[...] przed samą wojną zaszło parę zmian w organizacji piechoty [...] Mowa jest o dwóch biedkach przy każdym karabinie (sprzętowa - wioząca
karabin, i amunicyjna do wożenia amunicji) czyli 6 koni i 6 biedek. Jest rysunek plutonu ckm na zbiórce - stoją 3 biedki z przodu, za nimi obsługa
poszczególnych karabinów (każda za swoją biedką) i 3 biedki z tyłu.
źródło: NKJP: Internet
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. biedka
biedki
D. biedki
biedek
C. biedce
biedkom
B. biedkę
biedki
N. biedką
biedkami
Ms. biedce
biedkach
W. biedko
biedki
-
Zob. bieda
Od nieużywanego współcześnie bieda 'wóz dwukonny'. Niektórzy badacze uważają, że z kolei ten wyraz powiązany jest z łac. biga 'zaprzęg parzysty', a więc ma inne pochodzenie niż bieda w znaczeniu dziś używanym.
Znaczenie niejasne. Prawdopodobnie 'biedna kobieta'.