On chciał rozumieć rzeczywistość w sposób niepowątpiewalny. To zaś mogło mu (w jego rozumieniu) zapewnić tylko poznanie oderwane od wszelkiej empirii, a więc poznanie czysto apriorycznie intelektualne.
źródło: Mieczysław Albert Krąpiec: Struktura bytu, 1991 (books.google.pl)
Apriorycznie poznawać można sam przedmiot. Przedmiot z jego jakościami dostępny jest nie tylko zmysłowości, lecz także bezpośredniej naoczności niezmysłowej.
źródło: Archiwum Historii Filozofii i Myśli Społecznej, 1975 (books.google.pl)