-
1.
pot. ubogi, zaniedbany człowiek, który chodzi w zniszczonych ubraniach -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Określenia fizyczności człowieka
wygląd
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Ubranie
cechy ubrań -
Złodziej musi się odpowiednio prezentować [...]. To nie może być oberwaniec czy łachmyta. Jak obserwuję tych dzisiejszych złodziei, to bierze mnie pusty śmiech.
źródło: NKJP: Halina Wilczyńska-Toczko: Jubileusz w Sing-singu, Dziennik Bałtycki, 1999-02-12
Być może był zapitym i ogłupiałym łachmytą, bił żonę, troje swoich dzieci i teściową, jeśli oczywiście mieszkała razem z nimi, badania wykazują bowiem, że bliskich krewnych i powinowatych biją Polacy najchętniej na własnym podwórku.
źródło: NKJP: Ludwik Stomma: Artur Z. nie żyje, Polityka nr 2418, 2003-09-13
Wszyscy bywalcy tego miejsca byli eleganccy albo bardzo eleganccy. Żadnych łachmytów czy studencin.
źródło: NKJP: Małgorzata Kuźmińska, Michał Kuźmiński: Sekret Kroke, 2009
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1, ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. łachmyta
łachmyci
łachmyty
ndepr łachmyty
depr D. łachmyty
łachmytów
łachmyt
C. łachmycie
łachmytom
B. łachmytę
łachmytów
łachmyty
N. łachmytą
łachmytami
Ms. łachmycie
łachmytach
W. łachmyto
łachmyci
łachmyty
ndepr łachmyty
depr -
ukr. łachmíttja, łachmýtje 'łachmany, szmaty, manatki'