-
1.
w dawnym prawie polskim: osoba sądowo pozbawiona dobrego imienia i praw obywatelskich -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Prawo i łamanie prawa
więzienie i kara
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
13 września 1559 roku Marcin z Opoczna, docent Uniwersytetu Krakowskiego, jeden z pierwszych orędowników polskiej reformacji, nie stawił się do Brzozowa na rozprawę sądową. [...] Skutkiem absencji Marcin został ogłoszony infamisem, heretykiem, ekskomunikowany, pozbawiony beneficjów i proskrybowany z diecezji przemyskiej.
źródło: NKJP: Michał Kozioł: Dziwne zdarzenia z dziejów Akademii Krakowskiej, Dziennik Polski, 2006-03-04
W 1699 r. za infamisów uznano marszałków i konsyliarzy konfederacji zakazanych, ich zabójca miał mieć prawo pierwszeństwa do wakansów, a jeśli był plebejuszem - do nobilitacji.
źródło: NKJP: Urszula Augustyniak: Historia Polski 1572-1795, 2008
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. infamis
infamisi
ndepr infamisy
depr D. infamisa
infamisów
C. infamisowi
infamisom
B. infamisa
infamisów
N. infamisem
infamisami
Ms. infamisie
infamisach
W. infamisie
infamisi
ndepr infamisy
depr -