uwieńczyć (zakończyć) - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

zakończyć jakąś akcję lub działalność dającym się dostrzec efektem

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Ocena i wartościowanie

wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

synonimy:

ukoronować
zwieńczyć

	Naukę uwieńczył tytułem technika melioracji wodnych. źródło: NKJP: Ireneusz Stajer: Odbił się od dna, Dziennik Zachodni, 2004-04-02
	Jeśli rozmowy z tutejszą dyrekcją zostaną uwieńczone porozumieniem, to pierwsi uczniowie rozpoczęliby naukę w klasie drogowo-mostowej od września przyszłego roku. źródło: NKJP: Michał Wroński: Majster na wagę złota, Dziennik Zachodni, 2007-10-03
	Jak najsłynniejszy brytyjski korsarz Francis Drake, handlarze opium z Hongkongu Jardine i Matheson uwieńczyli karierę tytułami szlacheckimi. źródło: NKJP: Wojciech Jagielski: Hongkong - 9 ostatnich miesięcy, Gazeta Wyborcza, 1996-09-27
	[...] napastnik uwieńczył dobry występ zdobyciem czwartego gola [...]. źródło: NKJP: Wytrzymali pół godziny, Gazeta Krakowska, 2004-09-13

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	uwieńczyłem +(e)m uwieńczył	uwieńczyłam +(e)m uwieńczyła	uwieńczyłom +(e)m uwieńczyło	uwieńczyliśmy +(e)śmy uwieńczyli	uwieńczyłyśmy +(e)śmy uwieńczyły
2 os.	uwieńczyłeś +(e)ś uwieńczył	uwieńczyłaś +(e)ś uwieńczyła	uwieńczyłoś +(e)ś uwieńczyło	uwieńczyliście +(e)ście uwieńczyli	uwieńczyłyście +(e)ście uwieńczyły
3 os.	uwieńczył	uwieńczyła	uwieńczyło	uwieńczyli	uwieńczyły

bezosobnik: uwieńczono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		uwieńczmy
2 os.	uwieńcz	uwieńczcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	uwieńczyłbym bym uwieńczył	uwieńczyłabym bym uwieńczyła	uwieńczyłobym bym uwieńczyło	uwieńczylibyśmy byśmy uwieńczyli	uwieńczyłybyśmy byśmy uwieńczyły
2 os.	uwieńczyłbyś byś uwieńczył	uwieńczyłabyś byś uwieńczyła	uwieńczyłobyś byś uwieńczyło	uwieńczylibyście byście uwieńczyli	uwieńczyłybyście byście uwieńczyły
3 os.	uwieńczyłby by uwieńczył	uwieńczyłaby by uwieńczyła	uwieńczyłoby by uwieńczyło	uwieńczyliby by uwieńczyli	uwieńczyłyby by uwieńczyły

bezosobnik: uwieńczono by

bezokolicznik: uwieńczyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: uwieńczywszy

gerundium: uwieńczenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: uwieńczony

odpowiednik aspektowy: wieńczyć

+

uwieńczyć

+

CO + CZYM