haczka
-
narzędzie składające się z metalowej płytki osadzonej na drewnianym drągu, służące do spulchniania ziemi i okopywania roślin
-
Wyraz używany wcześniej w gwarach, głównie w zachodniej części kraju.
-
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat roślin
ogrodnictwo i dbałość o rośliny
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Ziemia
rolnictwo -
- haczka ogrodowa
- haczka i graca; haczka i widły
-
Poszłam na pole, patrzę, a on na mnie biegnie z haczką do ziemniaków. Uciekłam do domu.
źródło: NKJP: Łuksz Zalesiński: Wielki strach małego Jurkowa, Gazeta Poznańska, 2006-09-15
Uczestnicy jednodniowej akcji dostali do reki grabie, haczki i motyczki po czym wyruszyli do nadzatokowego parku.
źródło: NKJP: Piotr Niemkiewicz: Babcia z haczką, dziadek z łopatą, Dziennik Bałtycki, 2008-05-16
Kobiety, które spotkaliśmy na polach cykorii pod Templewem, są spółdzielczyniami z Piesek. - To nasze plantacje, więc żeby przetrwać, musimy zasuwać całymi godzinami z haczkami w ręku - twierdzą.
źródło: NKJP: Dariusz Dutkiewicz: Walczą z chwastami, Gazeta Lubuska, 2005
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. haczka
haczki
D. haczki
haczek
C. haczce
haczkom
B. haczkę
haczki
N. haczką
haczkami
Ms. haczce
haczkach
W. haczko
haczki
-
niem. Hacke 'motyka'