-
1.
sposób skomponowania i rozwijania się melodii, charakterystyczny dla jakiegoś stylu, kompozytora lub epoki -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
muzyka -
- bogata, prosta; popowa, słowiańska; charakterystyczna, specyficzna; śpiewna melodyka
- melodyka kompozycji, pieśni, piosenek, utworów
- melodyka i harmonia, melodyka i rytmika; rytm i melodyka
- elementy, typ melodyki
-
[...] czar nokturnów Chopina polega [...] na pokrewieństwie ich melodyki z pieśniami ludowymi nie tylko polskimi, ale i z melodiami innych narodów słowiańskich.
źródło: NKJP: Jarosław Iwaszkiewicz: Dziedzictwo Chopina i szkice muzyczne, 2010
Surowa, prosta melodyka i niewyszukane harmonie były urzekające. Zuzanna potrafiła to docenić. Zresztą trudno byłoby chyba wyobrazić sobie lepszego wykonawcę tej ballady od admirała [...].
źródło: NKJP: Mirosław M. Bujko: Wyspy szerszenia, 2008
W kaplicy znowu przepięknie śpiewają na kilka głosów. Melodyka pieśni jest jakby żywcem wzięta z wysp Polinezji.
źródło: NKJP: Ryszard Niedzielski: Opowieści madagaskarskie, Dziennik Zachodni, 2001-05-14
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. melodyka
melodyki
D. melodyki
melodyk
C. melodyce
melodykom
B. melodykę
melodyki
N. melodyką
melodykami
Ms. melodyce
melodykach
W. melodyko
melodyki
Inne uwagi
Zwykle lp
-
+ melodyka + (CZEGO) -