-
2.
pot. pejorat. coś niefunkcjonalnego, wykraczającego swymi rozmiarami, długością, ciężarem poza normę -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
słownictwo oceniające
KATEGORIE FIZYCZNE
Cechy i właściwości materii
wielkość, -
Na stronie tytułowej wydrukowano maczkiem tylko dwa artykuły, za to bardzo obszerne. U góry prawdziwa kolubryna – poważna rozprawa o tematyce gospodarczej [...] z masą danych statystycznych na temat rozwoju przemysłu i handlu.
źródło: NKJP: Paweł Spodenkiewicz: Typografia i polityka, Dziennik Łódzki, 2004-10-23
W 6-godzinną nudną jak cholera filmową kolubrynę, będącą literalną adaptacją książki, żaden producent o zdrowych zmysłach nie zainwestowałby ani centa.
źródło: NKJP: Internet
Dzisiaj, gdy ironia Oldenburga cokolwiek zwietrzała, rzeźba jest już tylko tym, czym była od razu: ohydną, betonową kolubryną, która psuje malowniczy widok na jezioro.
źródło: NKJP: Marta Tarabuła; Rzeźba, która nie przeszkadza, Gazeta Wyborcza, 1997-09-26
W pokoju duży jamnik, podróbka soniaka, półki z książkami i maszyna do pisania - masywna kolubryna na prąd.
źródło: NKJP: Mariusz Sieniewicz: Czwarte niebo, 2003
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kolubryna
kolubryny
D. kolubryny
kolubryn
C. kolubrynie
kolubrynom
B. kolubrynę
kolubryny
N. kolubryną
kolubrynami
Ms. kolubrynie
kolubrynach
W. kolubryno
kolubryny
-
łac. colubra 'żmija'