kołtunić - Wielki słownik języka polskiego PAN

splątywać tak, że powstaje trudny do rozplątania kłąb czegoś

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości przestrzeni

ułożenie względem siebie

hiperonimy:

splątywać

Używając szamponu, pamiętaj, by nie kołtunić przy tym włosów i nakładać go na skórę głowy.

źródło: Jak dbać o włosy? 5 porad, dzięki którym poczujesz różnicę, 2020-05-08 (rp.pl)

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	kołtuniłem +(e)m kołtunił	kołtuniłam +(e)m kołtuniła	kołtuniłom +(e)m kołtuniło	kołtuniliśmy +(e)śmy kołtunili	kołtuniłyśmy +(e)śmy kołtuniły
2 os.	kołtuniłeś +(e)ś kołtunił	kołtuniłaś +(e)ś kołtuniła	kołtuniłoś +(e)ś kołtuniło	kołtuniliście +(e)ście kołtunili	kołtuniłyście +(e)ście kołtuniły
3 os.	kołtunił	kołtuniła	kołtuniło	kołtunili	kołtuniły

bezosobnik: kołtuniono

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę kołtunił będę kołtunić	będę kołtuniła będę kołtunić	będę kołtuniło będę kołtunić	będziemy kołtunili będziemy kołtunić	będziemy kołtuniły będziemy kołtunić
2 os.	będziesz kołtunił będziesz kołtunić	będziesz kołtuniła będziesz kołtunić	będziesz kołtuniło będziesz kołtunić	będziecie kołtunili będziecie kołtunić	będziecie kołtuniły będziecie kołtunić
3 os.	będzie kołtunił będzie kołtunić	będzie kołtuniła będzie kołtunić	będzie kołtuniło będzie kołtunić	będą kołtunili będą kołtunić	będą kołtuniły będą kołtunić

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		kołtuńmy
2 os.	kołtuń	kołtuńcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	kołtuniłbym bym kołtunił	kołtuniłabym bym kołtuniła	kołtuniłobym bym kołtuniło	kołtunilibyśmy byśmy kołtunili	kołtuniłybyśmy byśmy kołtuniły
2 os.	kołtuniłbyś byś kołtunił	kołtuniłabyś byś kołtuniła	kołtuniłobyś byś kołtuniło	kołtunilibyście byście kołtunili	kołtuniłybyście byście kołtuniły
3 os.	kołtuniłby by kołtunił	kołtuniłaby by kołtuniła	kołtuniłoby by kołtuniło	kołtuniliby by kołtunili	kołtuniłyby by kołtuniły

bezosobnik: kołtuniono by

bezokolicznik: kołtunić

imiesłów przysłówkowy współczesny: kołtuniąc

gerundium: kołtunienie

imiesłów przymiotnikowy czynny: kołtuniący

imiesłów przymiotnikowy bierny: kołtuniony

odpowiednik aspektowy: skołtunić

+

kołtunić

+

CO