ogrodniczek
-
przest. młody człowiek praktykujący u ogrodnika, pomagający mu w wykonywaniu pracy
-
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat roślin
ogrodnictwo i dbałość o rośliny -
W krzakach jak zwykle czuwał ogrodniczek z grabkami, żeby po przejściu państwa wyrównać piasek na ścieżce...
źródło: NKJP: Ewa Berberyusz: Strażnik kresowych rezydencji, Gazeta Wyborcza, 1992-05-28
Trzy dni miotał się po ogrodzie, napełniając pracujących tam ludzi przerażeniem. Dwóch ogrodniczków przyszło na skargę do Edwarda.
źródło: NKJP: Danuta Koral: Wydziedziczeni, 1997
Kiedy w połowie dziewiętnastego stulecia finanse [...] zaczęły chylić się ku upadkowi, zniknęła armia ogrodników i ogrodniczków w słomianych kapeluszach [...].
źródło: NKJP: Krystyna Uniechowska: Apokryf wenecki, 2004
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. ogrodniczek
ogrodniczkowie
ndepr ogrodniczki
depr D. ogrodniczka
ogrodniczków
C. ogrodniczkowi
ogrodniczkom
B. ogrodniczka
ogrodniczków
N. ogrodniczkiem
ogrodniczkami
Ms. ogrodniczku
ogrodniczkach
W. ogrodniczku
ogrodniczkowie
ndepr ogrodniczki
depr -