ogłuszyć - Wielki słownik języka polskiego PAN

3.

uderzyć mocno człowieka albo zwierzę i spowodować utratę przytomności

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

Budowa i funkcjonowanie ciała ludzkiego

czynności i stany fizjologiczne

CZŁOWIEK I PRZYRODA

Świat zwierząt

hodowla i opieka nad zwierzętami; człowiek wobec zwierząt

Ogłuszyli go i związali, a za stertą odkryli okute żelazem, zamknięte na kłódkę drzwi.

źródło: NKJP: Iwona Surmik: Ostatni smok, 2005

[...] podszedł do zwierzyny, sprawdził, czy upływ jej krwi nie jest śmiertelny - nie był - po czym ogłuszył ją szybkim, krótkim ciosem tomahawka.

źródło: NKJP: Jacek Dukaj: W kraju niewiernych, 2005

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	ogłuszyłem +(e)m ogłuszył	ogłuszyłam +(e)m ogłuszyła	ogłuszyłom +(e)m ogłuszyło	ogłuszyliśmy +(e)śmy ogłuszyli	ogłuszyłyśmy +(e)śmy ogłuszyły
2 os.	ogłuszyłeś +(e)ś ogłuszył	ogłuszyłaś +(e)ś ogłuszyła	ogłuszyłoś +(e)ś ogłuszyło	ogłuszyliście +(e)ście ogłuszyli	ogłuszyłyście +(e)ście ogłuszyły
3 os.	ogłuszył	ogłuszyła	ogłuszyło	ogłuszyli	ogłuszyły

bezosobnik: ogłuszono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		ogłuszmy
2 os.	ogłusz	ogłuszcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	ogłuszyłbym bym ogłuszył	ogłuszyłabym bym ogłuszyła	ogłuszyłobym bym ogłuszyło	ogłuszylibyśmy byśmy ogłuszyli	ogłuszyłybyśmy byśmy ogłuszyły
2 os.	ogłuszyłbyś byś ogłuszył	ogłuszyłabyś byś ogłuszyła	ogłuszyłobyś byś ogłuszyło	ogłuszylibyście byście ogłuszyli	ogłuszyłybyście byście ogłuszyły
3 os.	ogłuszyłby by ogłuszył	ogłuszyłaby by ogłuszyła	ogłuszyłoby by ogłuszyło	ogłuszyliby by ogłuszyli	ogłuszyłyby by ogłuszyły

bezosobnik: ogłuszono by

bezokolicznik: ogłuszyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: ogłuszywszy

gerundium: ogłuszenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: ogłuszony

odpowiednik aspektowy: ogłuszać

+

ogłuszyć

+

KOGO/CO + (CZYM)