rozzuchwalić

  • doprowadzić do sytuacji, przez którą ktoś zaczyna się zachowywać w sposób świadczący o tym, że nie stawia się sobie granic oraz nie liczy się z nikim i niczym
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Ocena i wartościowanie

    wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Zasady współżycia społecznego

    zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

    • rozzuchwalić przestępców, złodziei
    • rozzuchwalony bezkarnością, powodzeniem; rozzuchwalona młodzież
  • Bandyta, który dwukrotnie pobił wychowawców, musi trafić do placówki o zaostrzonym rygorze, a nie z powrotem [...] do ośrodka o charakterze półwolnościowym. Musi, bo bezkarność rozzuchwali go do tego stopnia, że za trzecim razem wychowawcę zabije.

    źródło: NKJP: Agata Paruch: Ostatnia szansa Kamila, Dziennik Zachodni, 2005-01-10

    Proszę o nagłośnienie aktu [...] bestialstwa. Brak reakcji stanowiłby ciche przyzwolenie i jedynie rozzuchwaliłby sprawców, utwierdzając w poczuciu bezkarności. Jeżeli teraz mordują koty, to co będą robić, gdy będą starsi.

    źródło: NKJP: Maciej Lewandowski: Listy, Mazowieckie To i Owo, 2002-04-15

  • część mowy: czasownik

    aspekt: dokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. rozzuchwalę
    rozzuchwalimy
    2 os. rozzuchwalisz
    rozzuchwalicie
    3 os. rozzuchwali
    rozzuchwalą

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. rozzuchwaliłem
    +(e)m rozzuchwalił
    rozzuchwaliłam
    +(e)m rozzuchwaliła
    rozzuchwaliłom
    +(e)m rozzuchwaliło
    rozzuchwaliliśmy
    +(e)śmy rozzuchwalili
    rozzuchwaliłyśmy
    +(e)śmy rozzuchwaliły
    2 os. rozzuchwaliłeś
    +(e)ś rozzuchwalił
    rozzuchwaliłaś
    +(e)ś rozzuchwaliła
    rozzuchwaliłoś
    +(e)ś rozzuchwaliło
    rozzuchwaliliście
    +(e)ście rozzuchwalili
    rozzuchwaliłyście
    +(e)ście rozzuchwaliły
    3 os. rozzuchwalił
    rozzuchwaliła
    rozzuchwaliło
    rozzuchwalili
    rozzuchwaliły

    bezosobnik: rozzuchwalono

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. rozzuchwalmy
    2 os. rozzuchwal
    rozzuchwalcie

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. rozzuchwaliłbym
    bym rozzuchwalił
    rozzuchwaliłabym
    bym rozzuchwaliła
    rozzuchwaliłobym
    bym rozzuchwaliło
    rozzuchwalilibyśmy
    byśmy rozzuchwalili
    rozzuchwaliłybyśmy
    byśmy rozzuchwaliły
    2 os. rozzuchwaliłbyś
    byś rozzuchwalił
    rozzuchwaliłabyś
    byś rozzuchwaliła
    rozzuchwaliłobyś
    byś rozzuchwaliło
    rozzuchwalilibyście
    byście rozzuchwalili
    rozzuchwaliłybyście
    byście rozzuchwaliły
    3 os. rozzuchwaliłby
    by rozzuchwalił
    rozzuchwaliłaby
    by rozzuchwaliła
    rozzuchwaliłoby
    by rozzuchwaliło
    rozzuchwaliliby
    by rozzuchwalili
    rozzuchwaliłyby
    by rozzuchwaliły

    bezosobnik: rozzuchwalono by

    bezokolicznik: rozzuchwalić

    imiesłów przysłówkowy uprzedni: rozzuchwaliwszy

    gerundium: rozzuchwalenie

    imiesłów przymiotnikowy bierny: rozzuchwalony

    odpowiednik aspektowy: rozzuchwalać

  • bez ograniczeń + rozzuchwalić +
    KOGO
CHRONOLOGIZACJA:
1801, Plutarch, Sławni ludzie i onych porównania, t. 2, tłum. Filip Neriusz Golański, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 14.09.2021