-
1.
pot. osoba z niepełnosprawnością, która przemieszcza się na wózku inwalidzkim -
CZŁOWIEK I TECHNIKA
Transport
transport lądowy -
Najtrudniej było się przyzwyczaić do jazdy wózkiem po wzniesieniach. Okolica jest piękna, ale górzysta, trudna dla wózkowicza. Przyzwyczaił się.
źródło: NKJP: Malowany świat, Dziennik Zachodni. 2006-09-09
Najbardziej spodobał jej się podnośnik przy łóżku. Budziły zachwyt dostosowane dla wózkowiczów toalety i podjazdy.
źródło: (G.W.): Wierzę w modlitwę chorych, Dziennik Elbląski, 1999-04-09 (dziennikelblaski.pl/)
Łóżko obok zajmuje Andrzej Przychodzki, lat 39. Też wózkowicz. Pięć lat temu, w Grecji, skoczył na głęboką wodę. Miała cztery metry. Ale pod nią była skała.
źródło: NKJP: Irena łaszyn: Płytki skok, Dziennik Bałtycki, 2002-07-06
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. wózkowicz
wózkowicze
ndepr wózkowicze
depr D. wózkowicza
wózkowiczów
C. wózkowiczowi
wózkowiczom
B. wózkowicza
wózkowiczów
N. wózkowiczem
wózkowiczami
Ms. wózkowiczu
wózkowiczach
W. wózkowiczu
wózkowicze
ndepr wózkowicze
depr -