dwuczuby

  • Używane tylko jako składnik terminów złożonych.

  • część mowy: przymiotnik


    Stopień równy

    liczba pojedyncza
    m1 m2 m3 n1, n2 ż
    M. dwuczuby
    dwuczuby
    dwuczuby
    dwuczube
    dwuczuba
    D. dwuczubego
    dwuczubego
    dwuczubego
    dwuczubego
    dwuczubej
    C. dwuczubemu
    dwuczubemu
    dwuczubemu
    dwuczubemu
    dwuczubej
    B. dwuczubego
    dwuczubego
    dwuczuby
    dwuczube
    dwuczubą
    N. dwuczubym
    dwuczubym
    dwuczubym
    dwuczubym
    dwuczubą
    Ms. dwuczubym
    dwuczubym
    dwuczubym
    dwuczubym
    dwuczubej
    W. dwuczuby
    dwuczuby
    dwuczuby
    dwuczube
    dwuczuba
    liczba mnoga
    p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
    M. dwuczubi
    dwuczubi
    dwuczube
    dwuczube
    D. dwuczubych
    dwuczubych
    dwuczubych
    dwuczubych
    C. dwuczubym
    dwuczubym
    dwuczubym
    dwuczubym
    B. dwuczubych
    dwuczubych
    dwuczubych
    dwuczube
    N. dwuczubymi
    dwuczubymi
    dwuczubymi
    dwuczubymi
    Ms. dwuczubych
    dwuczubych
    dwuczubych
    dwuczubych
    W. dwuczubi
    dwuczubi
    dwuczube
    dwuczube
  • Zob. dwa I
    Zob. czub

CHRONOLOGIZACJA:
1807, SL
FRAZEOLOGIZMY:
Data ostatniej modyfikacji: 16.02.2022