balwierz
przest. balbierz
-
dawniej człowiek zajmujący się zawodowo strzyżeniem i goleniem mężczyzn oraz wykonywaniem drobnych zabiegów lekarskich
-
- przest. balbierz
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Pielęgnacja ciała
osoby związane z pielęgnacją ciała
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Choroby i ich leczenie
osoby związane z leczeniem
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Praca
zawody
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
synonimy: cyrulik
-
- balwierz ogolił, ostrzygł
-
[...] major siedział właśnie na swoim fotelu i obozowy balwierz golił mu brodę.
źródło: NKJP: Aleksander Sołżenicyn: Archipelag GUŁag, 1977
Był mocno potłuczony, miał złamane dwa żebra. Zarówno wezwany na miejsce chirurg, jak i balwierz uznali przypadek za beznadziejny, po czym oznajmili, że nie są w stanie mu pomóc.
źródło: NKJP: Marcin Król: Wodny Doktor, Trybuna Śląska, 2004-04-09
Bardziej skomplikowanymi chorobami zajmowali się wykształceni na uniwersytetach medycy, natomiast balwierze wykorzystywali wiedzę ludową i doświadczenia.
źródło: NKJP: Internet
Po wizycie u balwierza i długiej kąpieli w drewnianym cebrzyku śmierdzącym kapustą przebrany w czyste odzienie Bazyl odzyskał humor i jasność myślenia.
źródło: NKJP: Iwona Surmik: Talizman złotego smoka, 2002
Wielu wojownikom wyrastało [...] zgniłe ciało na dziąsłach, kiedy zaś balwierze je wycinali, zaprawieni w bojach mężczyźni krzyczeli niczym rodzące niewiasty.
źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Uczeń czarnoksiężnika, 2003
Cech chirurgów w 1584 r. połączył się z cechem balbierzy, tworząc cech wspólny.
źródło: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Historia, 1956 (books.google.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. balwierz
balwierze
ndepr balwierze
depr D. balwierza
balwierzy
C. balwierzowi
balwierzom
B. balwierza
balwierzy
N. balwierzem
balwierzami
Ms. balwierzu
balwierzach
W. balwierzu
balwierze
ndepr balwierze
depr -
wł. barbiere
W postaci: barwierz