dowodnie

  • książk.  tak, że świadczy to o czymś w sposób niebudzący wątpliwości
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Działalność intelektualna człowieka

    wytwory działań intelektualnych człowieka

    • dowodnie pokazać/pokazywać, potwierdzać, przekonać/przekonywać, świadczyć, wskazać/wskazywać, wykazać/wykazywać
  • Przeprowadzenie jakichś badań eksperymentalnych, które coś by dowodnie wykazały, [...] nie wydaje się obecnie możliwe.

    źródło: NKJP: Jarosław Marek Rymkiewicz: Kinderszenen, 2008

    Każdy przekonuje się namacalnie i dowodnie, że nie jest sam: nie ja jeden jestem dotknięty chorobą, nie ja jeden przyszedłem się leczyć, nie tylko ja jestem alkoholikiem.

    źródło: NKJP: Anna Dodziuk: Wyjść z matni. Proste rozmowy o zgubnym nałogu, 1994

    Koncerty cieszą się pełną frekwencją, a o ich poziomie chyba dowodniej niż oceny niektórych krytyków (czasem trudno uwolnić się od stronniczości) świadczy reakcja publiczności.

    źródło: NKJP: Paweł Stachniak: Koniecznie Krakowska!, Dziennik Polski, 2006-03-20

  • część mowy: przysłówek

    stopień równy dowodnie
    stopień wyższy dowodniej
  • Zob. wodzić
    Zob. wieść II

CHRONOLOGIZACJA:
XV w., SStp
Data ostatniej modyfikacji: 21.02.2022