-
2.
w dawnym wojsku człowiek należący do służby obozowej -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
osoby związane z wojskiem i wojną -
hiperonimy: luzak
-
- obozowe ciury
-
Za wszelkie tego rodzaju ekscesy ze strony najemnych żołdaków czy też ciurów, ciągnących za wojskiem, groziły surowe kary, ze stryczkiem włącznie.
źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Ogród miłości, 2006
A gdzie tam - wszelkiej maści hołoty wieszającej się przy armiach było jeszcze więcej - ciury, markietanki, rodziny żołnierzy, etc.
źródło: NKJP: Internet
Obozowe ciury przetrząsały pobojowisko, obdzierając rannych i dobijając nieprzyjaciół.
źródło: NKJP: Michał Kruszyński: Legenda o Florianie Szarym herbu „Jelita” mieszkającym w Majkowicach, Gazeta Radomszczańska, 2009-02-25
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1, ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. ciura
ciurowie
ciury
ndepr ciury
depr D. ciury
ciurów
ciur
C. ciurze
ciurom
B. ciurę
ciurów
ciury
N. ciurą
ciurami
Ms. ciurze
ciurach
W. ciuro
ciurowie
ciury
ndepr ciury
depr Inne uwagi
Gdy wyraz odnosi się tylko do osób płci żeńskiej, używa się r.ż., D. lm ciur, B. lm ciury. Gdy zaś odnosi się do osoby/osób płci męskiej, do grupy osób obojga płci albo do osoby/osób bez wskazania na płeć, używa się r. m1, D. i B lm ciurów lub r. ż, D lm ciur, B. lm ciury.
-
ukr. čura||džuraIIcjura 'kozacki sługa-towarzysz, biorący udział w pochodach, bitwach''
z tur. ćora, cora 'parobek do koni'