-
1.b
pochodzący z kosmosu -
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Niebo i wszechświat -
- kosmiczny gość, pył; kosmiczna cywilizacja; energia, materia, siła; kosmiczne ciało, promieniowanie; kosmiczne obiekty, śmieci
-
Badania promieniowania kosmicznego doprowadziły do odkrycia nowych cząstek elementarnych, co dało początek nowej dziedzinie naukowej [...].
źródło: NKJP: Włodzimierz Kusch: Co o promieniowaniu wiedzieć powinniśmy, 1999
Naukowcy domyślali się, że gwiazda powstaje z zagęszczenia obłoku kosmicznych pyłów i gazów, który eksploduje po kilku miliardach lat ściskania siłami grawitacji.
źródło: NKJP: Piotr Cieśliński: Nauka, Gazeta Wyborcza, 1995-06-08
Obserwacje Księżyca [...] potwierdzają tezę, że nasz satelita mógł powstać 4,5 mld lat temu, w wyniku kolizji Ziemi z innym obiektem kosmicznym wielkości Marsa.
źródło: NKJP: Świat, Dziennik Polski, 1999-03-18
[...] trochę tak jak w kosmosie, który jest pełen różnych śmieci kosmicznych, tych rozbitych sputników, tak samo w świecie prawa, należy likwidować te rzeczy, które już są niepotrzebne, zbędne, zaśmiecają.
źródło: NKJP: Sprawozdanie z 25. posiedzenia Senatu RP w dniu 2 października 2002
-
część mowy: przymiotnik
Stopień równy
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. kosmiczny
kosmiczny
kosmiczny
kosmiczne
kosmiczna
D. kosmicznego
kosmicznego
kosmicznego
kosmicznego
kosmicznej
C. kosmicznemu
kosmicznemu
kosmicznemu
kosmicznemu
kosmicznej
B. kosmicznego
kosmicznego
kosmiczny
kosmiczne
kosmiczną
N. kosmicznym
kosmicznym
kosmicznym
kosmicznym
kosmiczną
Ms. kosmicznym
kosmicznym
kosmicznym
kosmicznym
kosmicznej
W. kosmiczny
kosmiczny
kosmiczny
kosmiczne
kosmiczna
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. kosmiczni
kosmiczni
kosmiczne
kosmiczne
D. kosmicznych
kosmicznych
kosmicznych
kosmicznych
C. kosmicznym
kosmicznym
kosmicznym
kosmicznym
B. kosmicznych
kosmicznych
kosmicznych
kosmiczne
N. kosmicznymi
kosmicznymi
kosmicznymi
kosmicznymi
Ms. kosmicznych
kosmicznych
kosmicznych
kosmicznych
W. kosmiczni
kosmiczni
kosmiczne
kosmiczne
-
+ kosmiczny +
szyk: neutralny -
łac. cosmicus 'światowy'
z gr. kosmikós