-
człowiek, który się wykoleił - zaczął postępować niemoralnie
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Zasady współżycia społecznego
zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie
-
- młody, wojenny, życiowy wykolejeniec
-
|
[...] ukazuje świat z pogranicza rzeczywistości i absurdu, zamieszkały przez życiowych nieudaczników, wykolejeńców lub błękitne ptaki.
źródło: NKJP: Joanna Malicka: Sekrety kadrów, Dziennik Zachodni, 2003-01-13
|
|
Nie nazwę go zwierzęciem, bo zwierzęta mogłyby się obrazić. To gangrena na zdrowym organizmie. Z całą pewnością jest bestią, zboczeńcem i wykolejeńcem.
źródło: NKJP: (PAP): Ostre słowa, Dziennik Polski, 2006-03-03
|
|
Niektórzy są życiowymi wykolejeńcami, od miesięcy bądź lat pozbawionymi domu, przywykli do życia na marginesie społeczeństwa.
źródło: NKJP: Tomasz Talarczyk: Poza parasolem? Polska Głos Wielkopolski, 2004-02-26
|
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
m1
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
wykolejeniec
|
wykolejeńcy
|
ndepr |
wykolejeńce
|
depr |
| D. |
wykolejeńca
|
wykolejeńców
|
|
| C. |
wykolejeńcowi
|
wykolejeńcom
|
|
| B. |
wykolejeńca
|
wykolejeńców
|
|
| N. |
wykolejeńcem
|
wykolejeńcami
|
|
| Ms. |
wykolejeńcu
|
wykolejeńcach
|
|
| W. |
wykolejeńcu
wykolejeńcze
|
wykolejeńcy
|
ndepr |
wykolejeńce
|
depr |
CHRONOLOGIZACJA:
1888,
Kłosy, nr 1181, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 28.04.2022