dociekliwie

  • książk.  w sposób, który świadczy o czyimś zainteresowaniu określonym stanem rzeczy
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Działalność intelektualna człowieka

    nazwy działań intelektualnych człowieka

    • dociekliwie analizować, pytać
  • Marta przypomniała sobie, jak dociekliwie Kacperczak wypytywał o okoliczności śmierci swego ojca.

    źródło: NKJP: Teresa Bojarska: Świtanie, przemijanie, 1996

    Zresztą odwiedzający targi, których w tym roku było ok. 100 000, wcale nie przychodzą tylko „pooglądać”. Wykazują żywe zainteresowanie, dociekliwie wypytują o produkty, chętnie wysłuchują prezentacji.

    źródło: NKJP: Ewa Hutny, Ryszard Sobkowski: Powrócić do Las Vegas, Enter nr 1, 2003

    Zapytałem o to dociekliwie celnika na indyjskim lotnisku, ale ten zrozumiał mnie opacznie i zapytał, ile ich wiozę i zaczął się zastanawiać, ile mnie to będzie kosztowało.

    źródło: NKJP: Krzysztof Zanussi: Całuję rączki!, Polityka nr 2443, 2004-03-13

    W ogóle w literaturze dokumentarnej wzrasta znaczenie muru w miarę jak coraz dociekliwiej analizuje ona stosunki polsko-żydowskie podczas okupacji.

    źródło: NKJP: Tadeusz Drewnowski: Próba scalenia: obiegi, wzorce, style: literatura polska 1944-1989, 1997

  • część mowy: przysłówek

    stopień równy dociekliwie
    stopień wyższy dociekliwiej
  • Zob. ciec

CHRONOLOGIZACJA:
1914, Cecylia Walewska, Flirt, małżeństwo, opinja, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 26.05.2022